മഞ്ഞ്
അവനും അവളും
അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ
പ്രണയത്തിലേക്ക്..
കാണാതെ ,മിണ്ടാതെ
എന്നാല് അറിയാന്
ഇനിയൊന്നും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ..
വേനല്
പ്രണയത്തിന്റെ തണുപ്പിനു മീതെ
വിരഹത്തിന്റെ വേനല്!
വികാരത്തിന്റെ ചാപല്യങ്ങള്ക്ക്
വിവേകത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാണ്!
അവളില് നിന്നും പതിയെ പതിയെ
അവന് മാഞ്ഞു പോയി-
ഒരു നേര്ത്ത നിലാവ് പോലെ..
മഴ
പ്രണയവും വിരഹവും
പങ്കിട്ടെടുത്ത മനസ്സുമായി
പുറത്തു കോരിച്ചൊരിയുന്ന
മഴയും നോക്കി നില്ക്കവേ..
അവളുടെ മനസ്സ്
അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ
മഴ നനയാന് കൊതിച്ചു.
രാവില് വിവേകത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങളില്
നിന്നും ഓടിയൊളിച്ചു,
അവന്റെ പ്രണയ സ്വപ്നങ്ങളില്
ഒരു ചിത്രശലഭമായ് അവള്!
പക്ഷേ,ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തില്
രാവ് പകലിനു വഴി മാറിയപ്പോള്
അവള്ക്കു നഷ്ടമായത് അവളുടെ മനസ്സും
അവന്റെ പ്രണയവും ആയിരുന്നു.
